نقدی بر وبلاگ نویسی
اینجانب وبلاگ نویسی را تازه شروع کرده ام، پس بر طبق تمام اصول عرفی و غیر عرفی(!) و بنا به تازه کار بودنم شرایط لازمه جهت نقد عملی که خود تازه شروعش کرده ام را ندارم. اما اهری بودن و بهره مندی از ویژگی ای به نام پر رویی با چاشنی از جسارت، جرات هر کاری را به من میدهد. پس اساتید فن این جسارت را بر من خواهند بخشید.
برادرم جعفر خضوعی در وبلاگش«یوخا» و در مطلبی ذیل عنوان « از چراغ می ترسند، آنها که جامعه را تاریک می خواهند» به برخی از شایعه ها که چندی است در مورد ایشان مطرح می شود، پاسخ گفته اند.
ایشان در قسمتی ازیاداشت خود اینچنین می نویسند :« ما فضای شفافی لازم داریم تا کسی را جرأت کج روی نباشد. ما نباید منتخبین خود را به حال خود رها کنیم. ما به آگاهی نیاز داریم و این مستلزم اطلاع رسانی است. ما به فضای نقد نیاز داریم. اگر عهد کنیم که همه هر روز ساعتی در اینترنت باشیم و بر وبلاگ های یکدیگر سر بزنیم، توفیق با ماست. و بهتر اما آن است که به جای تبدیل وبلاگ ها به دفتر خاطرات دبیرستانی به انعکاس اخبار و رویدادها و نقد و تحلیل آن ها بپردازیم. »
این جمله ی آخری از ایشان کافی بود تا من دلیل وافی برای ورود به این بحث (نقد وبلاگ نویسی) را داشته باشم.
"وبلاگ نویسی" با در نظر گرفتن تمام ویژگی های منحصر به فردش در قسمت اعظمی از قواعد حاکم بر آن مطابقت عجیبی با روزنامه نگاری (به معنای عام آن) دارد. به اعتقاد من "ژورنالیست" عنوانی نیست که صرفاً به کسی اطلاق شود که صاحب یک روزنامه بوده ویا به صورت مداوم در روزنامه ها و سایر نشریات قلم می زند، بلکه ژورنالیست کسی است که چشمانی باز و ذهنی روشن داشته و از توان تحلیل قوی برخوردار باشد. حال این فرد هم می تواند همکار یک روزنامه بوده ویا نویسنده ی یک وبلاگ ساده باشد. ژورنالسیت بودن نیازی به ابزار و امکانات عجیب و غریب ندارد. ژورنالیست کسی است که با استفاده از توان ذهنی و عقبه ی اطلاعاتی خود در مورد حوادث روز اظهار نظرکرده و وقایع مهم رخ داده در پیرامون خود را تحلیل کند و تنها وسیله مورد نیاز در طی این فرایند "رسانه " است. این رسانه است که زمینه بروز و ظهور افکار مختلف را فراهم می کند. یک فرد مطلع با در اختیار داشتن رسانه می تواند سایر افراد جامعه ی را نیز آگاه سازد. حال این رسانه هم می تواند یک کانال تلویزیونی و یا یک روزنامه باشد و هم می تواند یک صفحه مجازی در اینترنت به نام وبلاگ باشد. نکته اشتراک همه این رسانه ها این است که زمینه اظهار نظر افراد را فراهم ساخته و آن را در معرض دید عموم قرار می دهند. پس نتیجه اینکه "وبلاگ" رسانه ای است که زمینه ی اظهار نظر و یا به نوعی ابراز وجود همه ما را در شرایط مساوی فراهم ساخته است. و اما این خود ما هستیم که تعیین می کنیم در این فرصت مغتنم به دست آمده چه بگوئیم وچه نگوئیم.
تنها در شهر اهر که مرکز ارسبارن (قره داغ) شناخته می شود، بنایی با عنوان سینمای سابق اهر موجود است که سال هاست بدلیل تعطیلی و عدم بهره برداری، در حال ویرانی است و در یکی از خیابان های اصلی شهر به نماد عقب ماندگی و سکون این شهر بدل گشته است. در سایر شهر های این خطه نیز بنا به روایتی فقط روزگاری در شهر کلیبر سینما مانندی فعال بوده است و همینک اثری از آن موجود نیست. و بدبختانه مابقی شهرهای ارسباران تا به امروز شاهد پدیده ای بنام سینما نبوده اند.