در حوزه مباحث فرهنگی همه ما کم و بیش منتقد وضع موجود هستیم. از تغییر سبک زندگی و سلیقه مردم گرفته تا دگرگونی های رخ داده در بنیان های فرهنگی جامعه. همه ما نگرانیم که چرا طبقه جوان جامعه به سوی سبک زندگی غربی سوق پیدا می کند. ارتباطات بدون حساب و کتاب با جنس مخالف، ازدواج های خیابانی،طلاق های آنی و یا ازدواج سفید نمود عینی این تغییر سبک زندگی است.همه ما نگرانیم که چرا جوانان جامعه به سمت مدهای غربی گرایش پیدا کرده اند. نحوه پوشش وآرایش و سبک زندگی بخش عظیمی از جوانان جامعه امروز، هیچ سنخیتی با فرهنگ و پیشینه ما ندارد.

همه نگرانیم که چرا جوانان جامعه به سوی موسیقی غربی گرایش پیدا می کنند. آیا امروز جوانی یافت می شود که در گوشی موبایلش ویدیو و یا حداقل عکسی از شکیرا،کتی پری، مایکل جکسون، ریانا و بریتی اسپیرز موجود نباشد؟!

براستی چرا اینگونه است؟ چرا طبقه جوان جامعه  روز به روز از ریشه های فرهنگی خود دورتر می شود؟

پاسخ بسیار روشن است.جاذبه ی کاذب اما خوش رنگ و لعابی که فرهنگ بیگانه برای جوانان ما ایجاد کرده از جاذبه فرهنگ بومی و خودی قوی تر است. به همین راحتی!

جوان نیاز به تنوع ، سرگرمی و شادابی دارد اگر فرهنگ خودی این نیاز او را برطرف نکند فرهنگ بیگانه برای جذب او پیشنهادهای بسیار جذابی پیش پایش خواهد گذارد.

وقتی رسانه داخلی ما به شعور، سلیقه و انتخاب مخاطب خود احترام قائل نیست مشخص است که در پشت بام های ما دیش ماهواره سبز خواهد شد. وقتی رسانه ما در ساخت برنامه و تولید محتوا مطابق سلیقه مردم حرکت نمی کند و دچار ریزش مخاطب می شود مثل روز روشن است که این مخاطب برای پر کردن جای خالی رسانه خودی در دام شبکه های ماهواره ای گرفتار خواهد شد.

وقتی موسیقی ملی ما روز به روز نحیف تر و کم توان تر می شود، وقتی آخرین باز مانده نسل طلایی موسیقی آشیقی آذربایجان بدلیل مشکلات مالی از اهر کوچ کرده و در گردنه حیران برای رانندگان ساز می نوازد، وقتی موسیقی آشیقی در خاستگاه خود قره داغ رو به موت است کاملاً روشن است که جای خالی این موسیقی توسط چه جایگزین هایی پر خواهد شد، موسیقی غربی، رپ،جاز، راک و ...

وقتی آشیق چنگیز مهدی پور یکی از نام آوران موسیقی آذربایجان در اهر روی خوش نمی بینید و حضورش در این شهر و به روی سن رفتنش تحمل نمی شود، وقتی مردم اهر در حسرت برگزاری یک کنسرت موسیقی آشیقی هستند آن هم در حالی که این کنسرت ها در تهران و تبریز بدون کوچکترین مانعی برگزار می شوند مشخص است که جوان اهری روز به روز از این موسیقی دورتر و دورتر خواهد شد و جای آن را با موسیقی بیگانه پر خواهد کرد.

با حرف و شعار نمی توان در مقابل تهاجم فرهنگی ایستاد. برای جلوگیری از نفوذ فرهنگ بیگانه بجای دیوار کشیدن و دیش شکستن باید تقاضا برای این کالا را متوقف کنیم. وقتی تقاضا باشد نمی توان جلوی عرضه را گرفت. وقتی جوان ما جذب فرهنگ بیگانه، جذب مد و سبک زندگی و موسیقی بیگانه شد اگر ماهواره را جمع کنیم با گوشی موبایلش با اینترنتش چه خواهیم کرد؟

تنها راهکار مقابله با تهاجم فرهنگی تقویت فرهنگ داخلی است فرهنگی که می تواند به تنهایی در مقابل فرهنگ بیگانه بایستد، اما بشرطی که پر و بالش شکسته نشود!

در روز های 16 و 17 بهمن ماه قرار است کنسرت رحیم شهریاری در اهر برگزار شود که متاسفانه شنیده شده برخی از شخصیت های صاحب نفوذ شهر از برگزاری این کنسرت ابراز ناخرسندی نموده اند.

شاید صدا ی رحیم شهریاری باب سلیقه راقم این سطور نباشد اما او در حال حاضر یکی از معدود چهره های شناخته شده موسیقی آذربایجان در سطح کشور است که آهنگ ها و ترانه هایش مدام از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش می شود و وقتی او هم در اهر تحمل نمی شود باید بپذیریم که نتنها برای تقویت فرهنگ داخلی اهمیتی قائل نیستیم که خود جاده صاف کن تهاجم فرهنگی هم هستیم!