همه مردان یک انتخابات
در این روزهای سرد زمستانی قره داغ شاید تنها موردی که سخن گفتن از آن بدسلیقگی به نظر آید، انتخابات آینده مجلس است. اما وقتی در همین سرما و سکون زمستانی عده ای موتور ستادهای انتخاباتی خود را روشن کرده اند تا گرمایش در روز انتخابات کمک حالشان باشد، چه باک که من هم انگ این بدسلیقگی را بجان می خرم.
قبل از ورود به بحث یادآور می شوم که تمام مباحث مطرح شده در این نوشتار تحلیل و درک نگارنده از تحرکات و اظهارنظرهای شخصیت های ذی نفع در انتخابات آینده مجلس و جو عمومی جامعه بوده و ادعایی درخصوص قطعیت آنها وجود ندارد.
عباس فلاحی باباجان اولین نام و گزینه مطرح برای انتخابات آتی مجلس در حوزه انتخابی اهر و هریس است. او خود هم اکنون این کرسی را در اختیار دارد و هم آنگونه که از سنت حاکم بر انتخابات این حوزه برمی آید بعید است که در انتخابات آتی غیبت کرده و کرسی خود را دو دستی تقدیم رقبایش کند. در این قاعده مسعودی ریحان یک استثناء بود که بدون بیان دلیلی روشن برای دومین دوره حضور در مجلس بجای دفاع از کرسی خود، ریسک ثبت نام از حوزه ای دیگر را بجان خرید که البته مجال حضور در آن انتخابات را هم نیافت.
روشن است که عباس فلاح حاضر به انجام چنین ریسک بزرگی نخواهد شد و آنگونه که از قراین و شواهد و سنت حاکم برمی آید، فرصت حضور در انتخابات آینده مجلس را از دست نداده و از کرسی خود دفاع خواهد کرد.میل و اشتیاق وافر فلاح برای تبلیغ و رسانه ای کردن اقدامات و فعالیت هایش حتی با توسل به نصب بنر در میادین اصلی شهر، نشان می دهد که او هنوز از انتخابات آینده قطع امید نکرده است.
شهریار ممی خانی، نفردوم انتخابات گذشته مجلس در حوزه اهر و هریس دومین نام و گزینه برای انتخابات آینده است.ممی خانی درانتخابات گذشته و در غیبت مسعودی ریحان رقیب اصلی فلاح بود و این دو با فاصله نسبتاً زیادی نسبت به سایر رقبا، رتبه اول و دوم را بدست آوردند هرچند که اگر ریحانی هم در این انتخابات حضور می داشت در رای مردم تغییر فاحشی رخ نمی داد.
ممی خانی از آن انتخابات درس های زیادی فرا گرفته و شاید مثل آن روزها دیگر خود را برنده قطعی و بی نیاز از ستادی منسجم و برنامه ریزی قوی نمی داند.شاید خود ممی خانی و نزدیکانش خبر حضور زودهنگام وی در انتخابات آتی را تکذیب کنند اما 35 هزار رای، پشتوانه و وسوسه کمی برای آزمونی دوباره نیست. ممی خانی شخصیتی آرام دارد و به ندرت نقل قول و سخنی منتسب به وی در مورد مسائل روز منتشر می شود (البته برای همین به ندرت هم مصداقی وجود ندارد) اما حضور فعال فیزیکی وی در سطح جامعه و مشخصاً تابلو ها و بنرهای تسلیت از طرف او که بر درب منازل اکثر داغدیدگان شهر دیده می شود نشان از این دارد که ممی خانی هنوز سودای بهارستان دارد.
مهدی حسینیان، نفر چهارم انتخابات گذشته نیز نام و گزینه سوم انتخابات آتی است.این چهره جوان علی رغم ناشناخته بودن در آن انتخابات نشان داد که رعایت قاعده بازی و سواد سیاست ورزی چگونه یک جوان کم شانس را مالک 11 هزار رای و صاحب رتبه چهارم می کند.گرچه از نزدیکانش شنیده شده که او هم به مانند محقق فقط همین یک بار برایش کافی است و حاضر به ریسک دوباره نخواهد شد اما هر از چندگاهی که خبر راه اندازی مرکز تحقیقات سرطان پستان و خبرهای حوزه جهاددانشگاهی با برچسب نام حسینان در اهر بازنشر می شود، ظن آن می رود که تولید این خبرها هم در راستای همان سواد سیاست ورزی باشد و اینگونه است که حسینان همچنان در لیست گزینه های این انتخابات جایگاه خود را حفظ کرده است.
ارسلان کاظم پور، مرد پرحاشیه دو انتخابات گذشته چهارمین نام مطرح برای انتخابات آتی است.کاظم پور هشتمین دوره مجلس را علی رغم سرمایه گذاری قابل توجه به ریحانی و فلاح باخت ولی نشان داد که نابلد این راه هم نبوده و رقیب آسانی برای رقبا نیست.دور نهم را ردصلاحیت شد تا در رقابت فلاح و ممی خانی بطرف ممی خانی متمایل شود اما این بارهم شانس با او یار نبود و او تخم مرغ هایش را در سبد نفر دوم چیده بود. در انتخابات شوراها هم نام وی در حمایت از برخی نامزدها مطرح شد و هرچند که امروز خبر روشنی از فعالیت های وی وجود ندارد اما نزدیکی حداقل یک تن از اعضای شورا به وی کاملاً مشهود است. کاظم پور عمل گرا و نزدیک به تکنوکرات های دولت های پیشین است و گمان این می رود که او این بار از دروازه شورای نگهبان با لبی خندان عبور کند که اگر این مهم از او برآید او در انتخابات آتی نیز رقیب آسانی نخواهد بود.
احمد محرم زاده، مرد عرصه انتخابات و نام آشنای صندوق های رای، گزینه پنجم انتخابات آتی است.تنها یک راه وجود دارد که او در انتخابات آینده شرکت نکند و آن؛ فرماندار شدن وی در اهر است و به نظر می رسد که وی یکی از گزینه های جبارزاده برای سپردن صندلی شماره یک اهر باشد و اگر محرم زاده در فرصت موجود راه فرمانداری اهر را پیدا نکند به احتمال فراوان فرصت حضور در انتخابات آینده را از دست نخواهد داد چه آنکه در انتخابات گذشته نیز رای کمی به دست نیاورده است.
حامد همتی، معاون اسبق امور مالی دانشگاه آزاد اهر و عضو شورای فعلی شهر حتی تلویحاً حضور در انتخابات مجلس را تایید نکرده ولی با این حال گزینه ششم ما در این لیست است.گرچه او ابزار و امکانات چندانی برای ورود به این عرصه در اختیار ندارد اما عملکردش نشان می دهد که حسابرس خوبی است و حساب کار ها را خوب در دست دارد.تلاش ناکام او برای حضور در جمع نمایندگان شورای عالی استان و در اختیار گرفتن کرسی خالی مانده مرتضی شهبازیان، نشان داد که او نقشه راه را خوب انتخاب کرده و عضویت در شورای شهر اهر سقف آرزوهای او نیست و احتمالاً حضور در کاخ سبز بهارستان نقطه هدفی است که او برای رسیدن به آن به سکویی همچون شورا نیاز داشته است هرچند که به نظر می رسد این شورا اگر سکوی نذول نباشد قطعاً سکوی صعود وی نیز نخواهد بود.
حمید نام آوران، هفدمین نام در این لیست است.هرچند وی در همه انتخاباتی که در گذشته حضور داشته موفقیت قابل توجهی به دست نیاورده، اما چند جمله ای که اخیراً بعنوان مصاحبه(!) و یا نقل قول از وی در فضای مجازی و برخی سایت های خبری منتشر شده، و جز طرح نام وی هدف دیگری از آنها به ذهن نمی رسد، نشان می دهد که این چهره برنامه هایی برای طرح نام خود در سر دارد،برنامه ای که شاید در انتخابات مجلس بکارش آید.
قطعاً نام های بسیاری را می توان به این فهرست اضافه کرد. نام هایی همچون همه آنهایی که در اکثر ادوار این انتخابات حضور داشته اند و احتمال اینکه دوباره فیلشان یاد بهارستان کند وجود دارد.یکی دو تن دیگر از اعضاء شورا و برخی چهره های دیگر نیز سیگنال هایی از باب تعلق خاطرشان به کرسی مجلس ارسال کرده اند اما این سیگنال ها تا به امروز از قدرت چندانی برای دیده و شنیده شدن برخوردار نبوده اند.
در هر حال نام های فوق الشاره نه از بابت شناخته شده بودن و شانس بالای موفقیت بلکه به جهت تحرکات و اقدامات مشخص در چند وقت اخیر و برخی تغییر و تحولات رخ داده، مورد توجه قرار گرفته و با برجسته تر شدن موقعیتشان در این لیست جای گرفته اند.
اما این همه ماجرا نیست. مگر می شود از کنار نام هایی همچون غلامحسین مسعودی ریحان،ولی الله دینی و علی رضایی،به سادگی گذشت و از نقل قول های جالبی که از ارسلان فتحی پور به گوش می رسد چشم پوشی کرد؟!
مسعودی ریحان در مجلس هشتم عضو اقلیت اصلاح طلب بود که در دوره نهم بدلیل عدم احراز صلاحیتش نتوانست از سرمایه گذاری که بر روی هواداران تیم تراکتورسازی انجام داده بود استفاده کرده و بجای اهر و هریس از حوزه تبریز،آذرشهر و اسکو وارد مجلس شود.او هم اکنون نزدیکی مشخصی به مجمع تشخیص مصلحت نظام و طیف علی اکبر هاشمی رفسنجانی و به طبع آن دولت روحانی دارد از این منظر احتمال این وجود دارد که برای انتخابات آتی برنامه هایی داشته باشد،هرچند که هنوز تحرکی از وی و اطرافیانش دیده نشده است. ریحانی درصورتی که بعنوان نامزد وارد انتخابات نشود که احتمالش هم کم نیست قطعاً از یکی از این گزینه ها حمایت خواهد کرد.
ولی الله دینی نماینده دوره هفتم مجلس و عضو اکثریت اصولگرای آن دوره بود. وی برعکس جانشین خود ریحانی در انتخابات دور بعدی حضور یافت تا از کرسی و عملکردش دفاع کند اما نتیجه را به ریحانی واگذار کرد. او بعدتر وارد دولت احمدی نژاد شد و با سمت مدیرکلی شرکت گاز استان به آذربایجان شرقی بازگشت. با پایان عمر دولت احمدی نژاد اما عمر مدیریت دینی در شرکت گاز استان همچنان باقی است و به نظر می رسد دولت کنونی هم از عملکرد وی رضایت دارد. هرچند او رسماً اعلام کرده برنامه مشخصی برای انتخابات آینده مجلس ندارد که البته این اعلام زودهنگام و بی موقع هم احتمالاً از نگرانی قابل درک او از واکنش های احتمالی فلاح نسبت به حضور او در انتخابات مجلس نشات گرفته است، اما وی مشخصاً نگفته است که وارد این انتخابات نخواهد شد و شاید در آینده ای نزدیک به پشتوانه عملکردش در مدیرکلی شرکت گاز استان، برنامه ای هم برای انتخابات داشته باشد.
علی رضایی رئیس اسبق دانشگاه آزاد اهر و رئیس کنونی دانشگاه آزاد تبریز یکی از مدیران موفق آذربایجان شرقی در حوزه آموزش عالی است.عملکرد هفت ساله رضایی در دانشگاه آزاد اهر و رضایت نسبی مردم از وی، همواره او را به عنوان یک گزینه قوی برای انتخابات مجلس مطرح کرده است. نام رضایی در انتخابات قبل هم مطرح بود اما او صندلی ریاست دانشگاه آزاد اهر را به صندلی سبز بهارستان ترجیح داد و رقابت را به ممی خانی و فلاح سپرد. برکسی پوشیده نیست که رضایی و فلاح رابطه چندان حسنه ای با یکدیگر نداشتند و شاید درصد مشخصی از دلیل نقل مکان رضایی به تبریز مربوط است به نوع و چگونگی این رابطه، هرچند شاید وجود یک رابطه حسنه بین این دو هم نمی توانست مانع چشم پوشی رضایی از کرسی ارزشمندی همچون ریاست بزرگترین دانشگاه آزاد شمالغرب کشور شود ولی به هرحال نقش آن رابطه را هم نمی توان نادیده گرفت.
تاکنون نشانه ای دال بر تمایل رضایی برای حضور در انتخابات مجلس دیده نشده و خود وی نیز بارها این احتمال را رد کرده است اما کاملاً روشن است که حضور رضایی بعنوان یک آلترناتیو در انتخابات مجلس آتی با توجه به مقبولیت او در نزد افکار عمومی می تواند معادلات فعالین این عرصه را بهم بریزد هرچند که قدرت و جایگاه پست فعلی وی کم از نمایندگی مجلس ندارد اما با توجه به رابطه دانشگاه آزاد با دولت جدید و کاهش یا افزایش نفوذ و جایگاه افرادی همچون منادی در روابط مجلس - دانشگاه آزاد و تغییر برخی معادلات، می توان منتظر ممکن شدن برخی غیرممکن ها هم بود.
ارسلان فتحی پور، مردی که به هنگام حضورش در مقابل دوربین های تلویزیونی انگشترهای درشت نگین دستانش بیشتر از سخنان اقتصادیش جلب توجه می کنند،یکی از قدرتمندترین،متنفذترین و پرنفوذترین نمایندگان آذربایجان شرقی در مجلس اصول گرا، با سابقه سه دوره نمایندگی، رئیس کمسیون اقتصادی مجلس، از نزدیکترین نمایندگان به دولت محمود احمدی نژاد و یکی از اصلی ترین حامیان طرح های اقتصادی دولت های نهم و دهم در مجلس.
ارسلان فتحی پور سه دوره متوالی است که به نمایندگی از مردم کلیبر،هوراند و خداآفرین در مجلس حضور دارد.تنها نماینده ای است که توانسته چهره های سرشناس کشوری و برخی وزرا و معاونین رئیس جمهور را بدون توقف در تبریز به حوزه نمایندگی خود بیاورد. او آنقدر قدرت دارد که مدیرعامل ایران خودرو را برای افتتاح یک واحد کوچک قطعه سازی به همراه استاندار و اکثر مدیران کل به کلیبر می کشاند.او وعده داده بود خداآفرین و هوراند را به سطح شهرستان ارتقاء داده و منطقه آزاد ارس را تا خود کلیبر گسترش دهد که به همه این وعدها عمل کرد. او آنقدر نفوذ دارد که علاوه بر کلیبری ها امضایش در ذیل هردرخواستی حتی برای اهری ها نیز ردخور ندارد.
فتحی پور اکنون یکی از باسابقه ترین نمایندگان مجلس شورای اسلامی است و اینکه او برای بارچهارم نیز از حوزه انتخابییه خودش وارد مجلس شود کاملاً عادی و قابل پیش بینی است اما...
اما این چه ربطی به حوزه انتخابییه اهر و هریس دارد؟!
نزدیکی فتحی پور به دولت احمدی نژاد و به طبع نفوذ او در آن دولت برکسی پوشیده نیست.اما آیا او همین نفوذ را در دولت روحانی هم خواهد داشت؟ آیا فتحی پور از هم اکنون خود را برنده قطعی انتخابات پیش رو می داند؟!
چندی پیش خبری از فتحی پور منتشر شد که وی گفته است : مقدمات استان شدن ارسباران فراهم شده است و اگر من می گویم حتما خبر هایی در راه است. مشخص است که فتحی پور برای تعیین جایگاه خود در آینده و ایجاد رابطه جدید با دولت فعلی برنامه هایی در سر دارد که مشخصاً و تنها محدود به کرسی کلیبر نمی شوند.
براساس یک نقل قول غیرموثق که اصالتش توسط نگارنده مورد تایید نیست شنیده شده که فتحی پور در جمعی از نزدیکان خود گفته است: «من به اهالی خداآفرین و هوراند وعده ارتقاء این دو بخش به سطح شهرستان را داده بودم و به وعده ام عمل کردم.به اهالی کلیبر و خداآفرین وعده پیوستن به منطقه آزاد ارس را داده بودم به آن هم عمل کردم.من هرچه وعده داده بودم عمل کردم من به مردم هوراند گفته بودم که اگر نتوانم هوراند را شهرستان کنم پا در این شهر نخواهم گذاشت و اگر آمدم مرا در شهرتان راه ندهید ... به مردم اهر هم وعده خواهم داد که ارسباران را استان خواهم کرد.»
همین تک جمله آخر اگر از زبان فتحی پور خارج شده باشد کافی است تا مشخص شود برنامه فتحی پور برای آینده سیاسی خود و منطقه قره داغ چیست.اگر این نقل قول صحت داشته باشد و واقعاً فتحی پور ادامه حیات سیاسی خود را درگرو ثبت نام از حوزه انتخابییه اهر و هریس بداند و یا حداقل مایل به تاثیرگذاری در آن باشد، انتخابات آینده مجلس در این حوزه اهمیت دوچندانی خواهد یافت.هرچند احتمال این رخداد بسیار ضعیف است اما همین میزان اندک هم کافی است تا معادلات حاکم بر این حوزه انتخاباتی دگرگون شود.
دو سال فرصت باقی است،دو سال سرنوشت ساز. دو سالی که تنها یک نفر بیشتر از همه می تواند از آن استفاده کرده و همه معادلات را در هم بریزد. آن یک نفر کسی نیست جز نماینده فعلی اهر و هریس در مجلس. فلاح در این دو سال می تواند کاری بکند که مردم به گزینه دیگری حتی فکر هم نکنند. کاری که متاسفانه او در دو سال گذشته انجامش نداده یا نتوانسته که انجام دهد. به هر حال او هنوز فرصت کافی برای تغییر این روند را در اختیار دارد و ریش و قیچی در دستان خود اوست.
پی نوشت:
مجدداً یادآوری می شود؛ تمام احتمالات و فرضیات مطرح شده در این نوشته تحلیل شخصی نگارنده از شنیده ها و رویدادهای روز جامعه بوده و ادعایی درخصوص صحت و قطعیت آنها وجود ندارد.
وزیر راه در عرض 8 ماه دو بار به قره داغ سفر کرده و بخصوص از پروژه احداث بزرگراه اهر-تبریز بازدید کرده است، اما آنچنان که نماینده اهر در حضور خود وی گفت: بعد از سفر ایشان هم «هیچ اتفاقی نیفتاد و پیشرفت قابل ملاحظه ای در این پروژه حاصل نشد.»
در اهر قاعده ای نانوشته وجود دارد که اگر مدیر توانمندی در این شهر ظهور کرد باید تیشه به ریشه اش زده و فراری داده شود آنچنان که با جوادی در آموزش و پرورش و خیلی های دیگر در سایر نهاد و ادارات و ... شد.قاعده ای که همچنین ما را عادت داده اگر قرار است مدیری برود جانشینش قطعاً از او قوی تر نخواهد بود.