این اواخر زیاد به گوشمان رسیده است که ؛ «دلیل این همه حمایت از دانشگاه اهر چیست؟»
سوال بی جایی هم نیست اما این سوال پاسخ بسیار روشنی دارد؛ این دانشگاه امروز آبروی اهر است.دانشگاه آزاد اهر در یک دهه گذشته به سبب رشد خارق العاده اش به یکباره سری در میان سرها درآورده و به یک غول دانشگاهی در شمال غرب کشور بدل گشته و امروز اغراق نیست اگر بگوییم قلب اهر در این دانشگاه می تپد. امروز هر رویداد اقتصادی،فرهنگی، سیاسی و اجتماعی که در اهر روی دهد بلاشک دانشگاه آزاد جزو بازیگران اصلی آن است.
از این روی رشد و توسعه مضاعف این دانشگاه مستقیماً در رشد و توسعه اهر تاثیر داشته و افول آن دقیقاً به افول اهر منجر خواهد شد. دوران ریاست علی رضایی با مدیریت یک ساله محمد خلیلی بر این دانشگاه را مقایسه کنید خواهید یافت که چگونه حال اهر با صعود و سقوط این دانشگاه ارتباط مستقیم دارد.
پس پرواضح است که واکنش در قبال کوچکترین اتفاقات رخ داده در این دانشگاه خاصه از سوی اصحاب رسانه در اهر کاملاً طبیعی و عادی است و نقد برخی اقدامات اشتباه در صورت بروز و وجود در کنار حمایت های دائمی رمز قوام و دوام دُر درخشان اهر است.
متاسفانه مجبورم این مقدمه تکراری را در ابتدای اکثر یادداشت هایی که در خصوص دانشگاه آزاد اهر می نویسم بیاورم چرا که هستند افرادی که برای کاسه لیسی و چاپلوسی، هنوز جوهر این کلمات خشک نشده با فریاد وا اسفا و سینه چاک کننان به محضر روئسا شرف یاب شده و خواهند گفت: وا اسفا! دیدید که چگونه دانشگاه را تخریب کردند و زدند و شکستند و ریختند و ... .
و از آنجایی که متاسفانه اکثر مقامات عزیز ما شخصاً رویت مطالب رسانه ها را در شان خود نمی دانند و دوست دارند با واسطه در جریان امور باشند، کار ما اینگونه سخت و دشوار می شود.
مشی ما در قبال دانشگاه اهر از روز اول حمایت و نقد توامان بوده و هست. هرجا کجی و ناراستی رویت شد اگر انعکاسش ندهیم در حق خودمان و شهرمان و دانشگاهمان خیانت کرده ایم و این مرام ماست خواه دوستان ظرفیت درکش را داشته باشند خواه نداشته باشند و از ما برنجند.
بیست و شش فروردین امسال در بخشی از یادداشتی که به مناسبت تغییرات رخ داده در راس هرم مدیریتی دانشگاه اهر خطاب به رئیس جدید نوشته بودم، آمده است: «...ایجاد باند و گروه و جبهه بندی های کودکانه و جزیره ای اداره کردن دانشگاه،دسته بندی کارکنان به خودی و غیرخودی. عدم تحمل نظر مخالف، تاثیر پذیری بیش از حد از محافل و چهره های خاص، اینها و بسیاری موارد ناگفتنی دیگر که اسدی به خوبی از آنها آگاهی دارد افیون مدیریت دانشگاه آزاد اهر است. استفاده از نیروهای ناکارآمدی که صرفاً به جهت نزدیکی به این و آن و با معاملات پشت پرده در دانشگاه اهر پست های مهم گرفته و کارنامه ناموفقی از خود برجای گذارده اند اشتباه مهلکی است که مدیریت دانشگاه باید از آن دوری کند. »
در یادداشت مدنظر به نکات بسیاری از این دست اشاره شده اما مواردی که یادآوری شد به جهت برخی اتفاقات رخ داده در چند وقت اخیر مجدداً قابلیت طرح و یادآوری دارند.
شکی وجود ندارد که افرادی در دانشگاه اهر هنوز به شکل باندی و برای منافع شخصی خود و نه اهداف عالیه این دانشگاه فعالیت می کنند و یکی از وظایف اهالی رسانه پرده برداری از گندکاری های این دوستان است تا آنها هم شکی نداشته باشند که حرکت در تاریکی همیشه به معنای استتار و عدم دیده شدن نیست و چشمانی هستند که تحرکات ایشان را رصد کنند.
تسویه حساب های شخصی و تخریب شخصیت و اصطلاحاً زدن برخی از کارکنان زحمتکش دانشگاه که محبوبیتی در بین اساتید و دانشجویان و حتی افکار عمومی اهر دارند یکی از اقدامات چند وقت اخیر این تومور های سرطانی رشد کرده در بدنه دانشگاه است.
علی امامی یکی از نیکترین مردان همه روزگاران سپری شده دانشگاه اهر است که شخصاً ادعا می کنم بعد از علی رضایی محبوبترین چهره دانشگاه آزاد اهر است و این محبوبیت در بین اساتید و دانشجویان بومی و غیر بومی دانشگاه زبان زد خاص عام است که البته یک نظرسنجی ساده می تواند صحت و سقم این ادعا را روشن کند. یکی دوبار در نوشته های کوتاهی از این مرد پاک و دوست داشتنی یاد کرده ام که آخرین بارش جشنواره تئاتر کوتاه اهر بود که برگزارکنندگان و هنرمندان این جشنواره از من خواستند تا از طرف ایشان از او تشکر و قدردانی کنم و من هم این کار را کردم اما به نظر می رسد این کار من برای امامی خوش یمن نبوده چرا که اخیراً خبردار شدیم یکی از باندهای قدرت فعال در دانشگاه اهر به دلیل کینه های (!) بجا مانده از سالیان دور و برای تسویه حساب شخصی، تخریب شخصیت او را کلید زده و دست تعدی به آبروی این مرد پاک برده اند. آن هم چه افرادی ؟ افرادی که بالا بردن گوشه ای از پرونده آنها همانا و انتشار بوی تعفن اعمال و افکار ایشان همانا!!
حمایت و پشتیبانی از اشخاصی که در پیشرفت و تعالی دانشگاه اهر نقش ایفا کرده اند، در کنار حمایت از اقدامات و فعالیت های مفید انجام شده در راستای توسعه و پیشرفت این دانشگاه کوچکترین کاری است که از دست ما بر می آید و در نقطه مقابل انعکاس تحرکات اشخاصی که همچون وصله ای ناچسب جز ضرر و زیان سودی برای این دانشگاه نداشته اند جزو اولویت های ماست.
کلام آخر اینکه دانشگاه اهر روزهای حساسی را سپری می کند و آینده آن در گرو حفظ آرامش فعلی و برنامه ریزی برای جذب رشته هایی قوی در سطح دکتری و ارشد است که اگر جز این باشد باید برای سال های آینده نگران باشیم. مثال علی امامی را فقط به عنوان یک نمونه از آن جهت آوردم که مقامات دانشگاه اجازه ندهند اولویت نیروهای تحت امرشان از فعالیت در راستای برنامه های حساس و حیاتی به دعواهای کودکانه و تسویه حساب های گروهی و باندی تنزل پیدا بکند. مقامات ارشد این دانشگاه باید به مدیرانشان حالی بکنند که اولویت این دانشگاه جذب رشته های مهمی همچون داروسازی است نه نخود و لوبیا و نان خشک آشپزخانه!!
دانشگاه آزاد دُر درخشان اهر است و انشاالله به یاری خدا و تلاش مسئولین و کارکنان عزیز و زحمتکشی که دارد همچنان تا سالیان سال این عنوان را برای خود حفظ خواهد کرد.