«اخراجی های» ده نمکی را به واسطه ی  تلاش وافر مدیران پخش شبکه های مختلف سیما، چندین بار دیده بودم. فیلم خوبی بود حداقل به عنوان اولین تجربه ی کارگردانش.

در روزهای اکران عمومی این فیلم و بسیار بعدتر از آن، منتقدین سینمای ایران به خاطر شخص ده نمکی وفروش بالای فیلم و بدلیل تابو شکنی های رخ داده در آن، نقدهای بی شماری برای این فیلم نگاشتند. در آن ایام سخنان و مباحث زیادی پیرامون این فیلم بیان شد که از تکرار آنها اجتناب می کنم.

و اما اخراجی های 2

"فیلمی در حد هیچ"

همان طور که قبلترها نوشته بودم منطقه قره داغ (ارسباران) متشکل از شهرهای اهر، کلیبر، ورزقان، هریس، هوراند با جمعیتی در حدود نیم میلیون نفر(برابر با جمعیت کشور قطر) از داشتن حتی یک سالن سینما محروم است و اشخاصی همچو من از نشستن بر روی صندلی سینما و تماشای فیلم های تازه اکران شده ی سینمای کشور، محروم تشریف داریم. یا باید به تبریز عازم شویم یا نسخه قاچاق فیلم را تهیه کنیم و یا اینکه ...

روز اول فروردین است. ابوی محترم بزرگ خاندان محسوب می شوند، مهمانان نوروزی را یکی پس از دیگری پذیرا می شویم. آنونس های شبکه های مختلف سیما حکایت از پخش  شاهکار همشهریمان - ده نمکی-  در این روز دارند. نه در یک شبکه و نه یک بار، در دو شبکه ی مختلف و در دو تایم متفاوت از ساعتهای پر بینده ی سیما، آن هم در اولین روز عید!

اخراجی های 2 را دیدیم. این دیگر اولین تجربه ی آقا مسعود نبود، امکانات خوبی در اختیارش بود، خیل بازیگران خوش بر و رو و چهره ی سینمای ایران بازیگر او بودند، سابقه ی ساخت پر فروش ترین فیلم تاریخ سینمای ایران را در کارنامه داشت و...و اخراجی های 2 را دیدیم!

فیلمی در حد هیچ، این فیلم حتی به اندازه یک دهم شماره یکش ارزش دیدن نداشت. تکرار تابو شکنی... فقط همین. تنها شاهکار مسعود ده نمکی در اخراجی های دو شکستن رکورد فروش اخراجی های یک است. نمی دانم آن خیل عظیم تماشاگرانی که برای دیدن اخراجی های 2 مقابل سینماهای سراسر کشور صف بسته بودند بعد از دیدن این فیلم چه احساسی داشتند؟ آیا مثل من فکر می کردند؟ آیا فکر نمی کردند که حرفهای آقا مسعود در همان اخراجی های یک تمام شده است؟ آیا فکر نمی کردند که آن اعتبار نیم بند اولین ساخته بلند آقا مسعود با دومی اش زیر سوال رفته است؟

واقعاً این فیلم چه چیزی برای دیدن داشت؟

این فیلم به دانسته های ما از شهدا و جنگ و ایثارگرانش چه ها افزود؟!

اگر ده نمکی قصد خنداندن مردم را دارد، خب این همه راه پیش پای اوست، چرا از جنگ و شهدا و رزمندگان آن مایه می گذارد. آیا این ساخته اخیر وی یک دهم آژانس شیشه ای ابراهیم حاتمی کیا ارزش هنری دارد؟ کاراکتری همچون حاج کاظم در این فیلم قلب همه تماشاگران از هر گروه و صنفی را به تسخیر در می آورد. کجاست حاج کاظم فیلمِ مسعود ده نمکی؟ «لیلی با من است» ساخته کمال تبریزی اثری طنز در حوزه فیلم دفاع مقدس است، آیا در این فیلم شما اثری از بوی باقالی می بینید؟ آیا در این فیلم نامی از بیژن مرتضوی به میان می آید؟ این فیلم نبوغ کمال تبریزی و هنر پرویز پرستویی را به نمایش می گذارد؟ اخراجی های ده نمکی چه چیزی را به نمایش می گذارد؟ کاراکتر "بایرام" با هنر نمایی(!) اکبر عبدی در این فیلم نماینده کدام بخش از رزمندگان جنگ تحمیلی است؟ آیا کشاندن مردم به پای گیشه های بلیت فروشی سینما به هر قیمتی مجاز است؟ آیا خندان مردم به هر روش و با بهره گیری از ارزش های مقدس یک ملت مجاز است؟

به اعتقاد من «اخراجی های 2» فیلمی بود در حد هیچ......... همین!

حتی اگر به جای ۶ میلیارد ۶۰۰ میلیارد هم می فروخت باز نظر من همین بود.